Właśnie dziś spierdoliło mi się pół życia.. Nie wierze w Boga ale chodze do kościoła dla pozorów.. To jest dla mnie coś takiego co musze robić.. Rodzice każą.. Tak w ogóle to w tym roku zdawałam do bierzmowania.. Ksiądz podzielił na grupy ludzi i dał animatorów.. Właśnie dziś animotor mój pieprzony, który nawet nie ma 18 lat wpisał mi do indeksu, że nie zostałam dopuszczona do bierzmowania.. Pierwszy o tym dowiedział się brat bo mnie podwoził samochodem... Potem on powiedział rodzicom bo ja poszłam do pokoju.. Przyszedł najpierw tata i na spokojnie.. Potem mama i było gorzej.. Kurwa musiałam iść na dół..Tam wszyscy mnie obgadali i w ogóle.. Dobra kurwa nie obchodzi mnie to.. Najgorzej, że bez bierzmowania ślubu nie można.. Ale już to nawet nie aktualne.. Miałam kochającego chłopaka.. Przyjeżdzał do mnie dość często jak mógł.. Wszystko było wspaniale.. Od niedawna wszystko zaczęło się psuc.. Kurwa myślałam sobie, że to te trudniejsze nasze chwile, że to wszystko przejdzie.. Niestety dziś nie mogłam odpisać po korymś smsie... Wróciłam po godzinie (po kłotni z mama) i patrze a tu 4 smsy.. Czytam po kolei: "Wiesz nie wiem co jest z toba raz piszesz raz nie.. Ja nie rozumiem Cie ja nie chce z toba byc" to pierwszy.. Nastepny: "Moze bedzie lepiej jak zostaniemy przyjaciolmi"... Trzeci: "Przepraszam ale juz tak od paru dni czuje. Zostańmi przyjaciolmi" a czwarty: "Naprawde żałuje że to tak sie skonczylo.. Ale ja nie moge dluzej oszukiwac Ciebie i siebie.. Naprawde lubie Cie"..
To już naprawdę koniec.. Mam zwyczaj, że zazwyczaj po byciu z chłopakiem nie odzywam i nie widuje się z nim.. Jeśli coś nam nie wyszło to ok.. Nie musimy się znać..Nigdy nie zaprzyjażnie się z nikim.. Trudno będzie mi się otrząsnąć po tym wszystkich..  To była już prawdziwa ze wszystkich miłość.. Nigdy nie zapomne.. I to własnie mnie boli..